picture

Διασχίζοντας μια ρημαγμένη γη

7.jpg

Ρίξτε μια ματιά στο ελέφαντα στην παρακάτω φωτογραφία. Το όνομά του είναι Igor. Για 49 χρόνια, περιπλανήθηκε στις πεδιάδες και τα δάση του οικοσυστήματος της Amboseli στην Ανατολική Αφρική. Μια ευγενική ψυχή, όπως και οι περισσότεροι ελέφαντες, ήταν τόσο χαλαρός, όπου το 2007, ο ίδιος επέτρεψε στον φωτογράφο να τον πλησιάσει τόσο κοντά για να τραβήξει το πορτρέτο του.

1.jpg

Δύο χρόνια αργότερα, τον Οκτώβριο του 2009, ήταν ίσως αυτό το επίπεδο εμπιστοσύνης που επέτρεψε τους λαθροθήρες να τον πλησιάσουν και να τον σκοτώσουν, ξεριζώνοντας τους χαυλιόδοντες από το πρόσωπό του. Πετώντας πάνω από μια τόσο τεράστια ήπειρο, όπως είναι η Αφρική, με αμέτρητες εκτάσεις άγριας φύσης, είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι δεν υπάρχει αρκετός χώρος τόσο για τα ζώα όσο για τον άνθρωπο. Αλλά λόγω της ακόρεστης ζήτησης τμημάτων από τα άγρια ζώα, αλλά και των φυσικών πόρων της Αφρικής από άλλες χώρες του κόσμου, τα ζώα αυτής της ηπείρου αδυσώπητα εκδιώκονται και κυνηγιούνται. Δεν υπάρχει αφρικανική γη, ώστε τα ζώα να ζήσουν τη ζωή τους με ασφάλεια.

Κάθε χρόνο, υπολογίζεται ότι 30-35.000 ελέφαντες σφαγιάζονται σε ολόκληρη την Αφρική, γεγονός που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την επιβίωσή τους. Για το ελεφαντόδοντο υπάρχει μια μαζική αύξηση της ζήτησης από την Κίνα και την Άπω Ανατολή. Οι τιμές του έχουν εκτοξευθεί στα ύψη : από 200 δολάρια το κιλό το 2004 ανέρχεται τώρα πάνω από 2.000 δολάρια το κιλό.

Το 2013 επιστρέφοντας το φωτογραφικό συνεργείο στην Αφρική για να ξαναφωτογραφήσει τους ελέφαντες, διαπίστωσαν κάτι απρόσμενο.  Αυτή τη φορά, όταν πλησίαζαν σε απόσταση μισού μιλίου, οι ελέφαντες έτρεχαν τρομοκρατημένοι και πανικόβλητοι. Προσπάθησαν να αναφέρουν ό,τι είχαν δει, αλλά τίποτα δεν έγινε, τίποτα δεν συνέβη. Η υπηρεσία άγριας φύσης της Κένυας υποχρηματοδοτείται και οι λίγες ΜΚΟ στην περιοχή έχουν ανεπαρκή κεφάλαια και υποδομές, για να κάνουν τη μεγάλη διαφορά. Από την πλευρά της Τανζανίας, δεν ασχολούνται καθόλου με την προστασία και τη διατήρηση των πληθυσμών των ελεφάντων.

Παρακάτω παραθέτονται φωτογραφίες από το οικοσύστημα Amboseli, ένα από τα πιο σημαντικά και διάσημα οικοσυστήματα στην Αφρική, περιέχοντας τον μεγαλύτερο πληθυσμό ελεφάντων, ο οποίος τίθεται στις ημέρες μας σε κίνδυνο.

2.jpg

3.jpg

4.jpg

5.jpg

6.jpg

8.jpg


* Πηγή : matadornetwork.com/change/across-the-ravaged-land/

ΔΡΑΣΕ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ.jpg


Οι λύκοι επιστρέφουν στα ευρωπαϊκά δάση

C1.jpg

Στα δάση του Μέλανα Δρυμού και της νότιας Γαλλίας παρατηρείται αύξηση των λύκων, που μέχρι πρότινος ήταν υπό εξαφάνιση. Συχνά όμως τα άγρια ζώα αποτελούν απειλή για την κτηνοτροφία και τον άνθρωπο. Οι λύκοι έχουν επιστρέψει στα γερμανικά δάση μετά από 150 χρόνια. Αντίστοιχη αύξηση των λύκων παρατηρείται στα δάση της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Ισπανίας.

Η πτώση των συνόρων της Ανατολικής Ευρώπης τη δεκαετία του 1990 συνέβαλε μεταξύ άλλων και στην αθρόα μετακίνηση άγριων ζώων από την ανατολή προς τη δύση. Σύμφωνα με την Εταιρεία Προστασίας Άγριων Ζώων της Γερμανίας στα γερμανικά δάση ζουν σήμερα περίπου 30 αγέλες λύκων, δηλαδή περίπου 300 λύκοι. Στις περιοχές όπου εντοπίζονται απαγορεύεται το κυνήγι. Στις ίδιες περιοχές παρατηρείται αύξηση των επιθέσεων σε άλλα άγρια και οικόσιτα ζώα.

Αντίστοιχη είναι η κατάσταση στη νότια Γαλλία όπου οι κτηνοτρόφοι διαμαρτύρονται έντονα για ζημίες στα κοπάδια από επιθέσεις λύκων, ενώ απειλούν να μπλοκάρουν ακόμη και το Tour de France σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Mάλιστα η οργή τους είναι τόσο μεγάλη που έστειλαν επιστολή ακόμη και στον γάλλο πρωθυπουργό Μανουέλ Βαλς.

C2.jpg

Νομικά θέματα, κίνδυνοι και περιβαλλοντικές ανησυχίες

H Σύμβαση της Βέρνης για τη διατήρηση της άγριας ζωής στο φυσικό περιβάλλον αναγνωρίζει τον ευρωπαϊκό λύκο (Canis lupus) ως άγριο ζώο υπό εξαφάνιση και ως εκ τούτου απαγορεύει το κυνήγι και το εμπόριο του. Σύμφωνα με τη σύμβαση οι λύκοι στα δάση μιας χώρας δεν επιτρέπεται να είναι λιγότεροι από 300.

Το πρόβλημα πάντως που παρατηρείται στη Γαλλία μπορεί να προκύψει και στη Γερμανία, εκτιμά ο Μάρκους Μπάτεν από τη γερμανική περιβαλλοντική οργάνωση NABU. Στα γερμανικά δάση καταγράφεται κάθε χρόνο αύξηση στους πληθυσμούς λύκων της τάξεως του 23% με 36%. Οι περισσότεροι λύκοι εντοπίζονται σε δάση της Σαξονίας, της Ρηνανίας Παλατινάτου, του Σλέσβιχ Χόλσταϊν αλλά και του Βρανδεμβούργου, ενώ δεν θα προκαλούσε έκπληξη στους κατοίκους προαστίων του Βερολίνου η εμφάνιση λύκου στη αυλή τους. Σε κάθε περίπτωση ειδικοί εκτιμούν πως μία πιο ορθολογική «διαχείριση» των πληθυσμών λύκων είναι επιβεβλημένη. 

Το κρατίδιο του Σλέσβιχ Χόλσταϊν μάλιστα χρηματοδοτεί ήδη ένα πρόγραμμα ονόματι «Wolfsmanagement» ύψους 100.000 ευρώ, το οποίο αποβλέπει στην προστασία τόσο των άγριων λύκων όσο και των οικόσιτων ζώων. Απώτερος στόχος του προγράμματος είναι η βιώσιμη συνύπαρξη ανθρώπου, οικόσιτων ζώων και λύκων σε πυκνοκατοικημένες περιοχές που βρίσκονται κοντά σε άγρια δάση.

C4.jpg

*Πηγή: www.dw.com


“The Promise” με πρωταγωνιστές τον λύκο, τον άνθρωπο και τον σκύλο

Ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης και παραγωγός, Gabriele Salvatores, δημιουργεί για την "Almo Nature" ένα σύγχρονο παραμύθι με πρωταγωνιστές τον λύκο, τον άνθρωπο και τον σκύλο. Πρόκειται για μία συνύφανση του κινηματογράφου με το χρόνο και τη φαντασία. Παρακολουθήστε το!





more videos.jpg


*Πηγή: www.almonature.com


Η «κόκκινη του αίματος» πλευρά της παγκόσμιας συνείδησης στα Νησιά Φερόε

s1.jpg

Στις 24 Ιουλίου σφαγιάστηκαν διακόσια περίπου μαυροδέλφινα στις παραλίες των Νησιών Φερόε. Η σφαγή αυτή, που είναι γνωστή παραδοσιακά με τον όρο «grindadrαp», ναι καλά διαβάσατε, την θεωρούν «παράδοση», έλαβε χώρα στις παραλίες των Bour και Tσrshavn, δημιουργώντας έτσι την πιο αιματηρή ημέρα στο αρχιπέλαγος για το τρέχον έτος.

Τα τρία πληρώματα του Sea Shepherd από τη Νότια Αφρική, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο που προσπάθησαν καταγράψουν και να εμποδίσουν αυτές τις απάνθρωπες σκηνές φρίκης συνελήφθησαν, και άλλα δύο πληρώματα, από την Ιταλία και τη Γαλλία, τέθηκαν υπό κράτηση από τις τοπικές αρχές.

1.jpg

Στις 14:00 τοπική ώρα, μια μαζική ομάδα περίπου 150 φαλαινών-πιλότων εντοπίστηκαν από τους «πατροπαράδοτους» κατοίκους, κοντά στις Μυκήνες, στα δυτικά του αρχιπελάγους των Νησιών Φερόε. Ένας στόλος από καΐκια οδήγησε τη συγκεκριμένη ομάδα φαλαινών στην παραλία του Bour. Πλήθη ντόπιων ανθρώπων έσυραν τα θηλαστικά βίαια προς την ακτή και τα δολοφόνησαν εν ψυχρώ.

Η αρχηγός της ομάδας των ακτιβιστών, Wyanda Lublink, ανέφερε ότι τα πλοία του Ναυτικού της Δανίας και συγεκριμένα το «Τρίτων» και το «Knud Rasmussen» ήταν στην περιοχή κατά τη στιγμή της σφαγής στο Bour. Ανέφερε: "Ήταν απολύτως σαφές σε μένα ότι το δανέζικο ναυτικό ήταν παρόν στο Bour για να επιτηρήσει το «grindadrαp». Η σφαγή προχώρησε με την πλήρη συναίνεση του Ναυτικού της Δανίας".

Επίσης ο ακτιβιστής καπετάνιος, Lublink, αναρωτήθηκε: "Είναι ακατανόητο πως η Δανία, ένα αντι-φαλαινοθηρικό έθνος και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την επιφύλαξη των νόμων που απαγορεύουν τη σφαγή των κητοειδών, μπορεί να επιχειρήσει να δικαιολογήσει τη συνεργασία της σε αυτή τη σφαγή".

Αργότερα, περίπου στις 22:30 τοπική ώρα, τα τοπικά μέσα μαζικής ενημέρωσης ανακοίνωσαν την έναρξη ενός δεύτερου «grindadrαp» στο Nσlsoyarfirπi, δυτικά της πρωτεύουσας του Tσrshavn. Οι εκθέσεις έδειξαν ότι περίπου 50 φάλαινες-πιλότοι οδηγήθηκαν από 40 καΐκια, από την περιοχή Nσlsoy στις ακτές του Tσrshavn και τελικά σφαγιάστηκαν.

Έτος 2015 και ακόμη επικρατούν παραδόσεις, χωρίς κανένα ψεγάδι λογικής. Δεν ήρθε ο καιρός λοιπόν να δράσουμε δυναμικά και οικολογικά;


Εικόνες από την σφαγή (Προσοχή: Οι εικόνες που ακολουθούν είναι σκληρές)

2.jpg

3.jpg

4.jpg

5.jpg

6.jpg

6.jpg


Το βίντεο της σφαγής (Προσοχή: Οι σκηνές που ακολουθούν είναι σκληρές)




Η εκστρατεία της ΜΚΟ «Sea Shepherd»

s2.jpg

s3.jpg

s4.jpg


Σχετικά άρθρα:


pointing-fingerwww..png

Εsea τι κάνεις για αυτό; ...Sea Shepherd



*Πηγή: www.seashepherd.org

forest.pblogs.grbanner.jpg


Πρότυπο κέντρο αποκατάστασης γυπαετών στον Δ. Γόρτυνας Ηρακλείου

photo.jpg

Έτοιμο θεωρείται το Πρότυπο Κέντρο αποκατάστασης και επανένταξης των γυπαετών (γύπας ο πυρόχρους) στο φυσικό τους περιβάλλον, που κατασκευάζεται στο δάσος του Ρούβα στον δήμο Γόρτυνας Ηράκλειου. Πρόκειται για έργο που χρηματοδοτείται από το Πρόγραμμα Διασυνοριακής Συνεργασίας «Ελλάδας -Κύπρου 2007-2013», με τίτλο «Κατασκευή υποδομών με στόχο τη δημιουργία ενός κέντρου αποκατάστασης - επανένταξης γυπών στην περιοχή του Ψηλορείτη» με προϋπολογισμό 125.000 ευρώ.

Στο πλαίσιο του προγράμματος, ολοκληρώθηκαν: η κατασκευή κλωβού σύλληψης και αποκατάστασης, εμβαδού 192 τ.μ. στην περιοχή Σελιά και η κατασκευή ταΐστρας αρπακτικών στον Ψηλορείτη στη θέση «Αμπελάκι». Παράλληλα, κατασκευάστηκε και παρατηρητήριο. Την ικανοποίησή του για την ολοκλήρωση των εργασιών, εξέφρασε με δηλώσεις του ο δήμαρχος Γόρτυνας, Νίκος Σχοιναράκης, τονίζοντας πως ένα ακόμη έργο είναι έτοιμο να παραδοθεί και να συμβάλει στην προστασία της ορεινής περιοχής του Ρούβα και συνάμα στη διαιώνισης των γυπαετών της Κρήτης, αλλά και στην ανάπτυξη της περιοχής, αφού αναμένεται να αποτελέσει πόλο έλξης για τους απανταχού φυσιολάτρεις. Ο πληθυσμός του «Γύπα πυρόχρους» δεν ξεπερνάει πλέον τα 400 ζευγάρια στην Ελλάδα με τα περισσότερα να ζουν στην Κρήτη, ωστόσο αποτελεί και τον μεγαλύτερο νησιώτικο πληθυσμό του είδους στον κόσμο.

map.jpg

Ο «Γύπας ο πυρόχρους» είναι ένα πτωματοφάγο πτηνό. Το μήκος του αγγίζει το 1 μέτρο ενώ το άνοιγμα των φτερούγων φτάνει τα 2,36 έως 2,8 μέτρα. Έχει καφέ φτερά που καλύπτουν το σώμα του, ενώ ο μακρύς λαιμός του καλύπτεται από μικρά λευκά φτερά. Έχει γυμνά από φτερά πόδια και όχι πολύ γαμψά νύχια. Φωλιάζει σε φαράγγια, μέσα σε τρύπες βράχων και γεννάει τον Φεβρουάριο 1 αυγό που κλωσούν και οι 2 γονείς επί 52 ημέρες. Ο νεοσσός πετάει μετά από 3-4 μήνες και ενηλικιώνεται περίπου σε τέσσερα χρόνια. Η θνησιμότητά του στην Κρήτη, όπως και στις περισσότερες περιοχές της ζώνης κατανομής του είδους, οφείλονται τόσο σε φυσικά όσο και σε ανθρωπογενή αίτια που στην περίπτωση των νεοσσών που δεν έχουν κλείσει το 1ο έτος ηλικίας, υπερβαίνει το 50%.


Πληροφορίες για τα αρπακτικά πουλιά

pointing pdf.jpg info_raptors.pdf


Με την κατασκευή του κέντρου αποκατάστασης και επανένταξης γυπών στην Κρήτη και στο δήμο Γόρτυνας, θα παρέχεται πλέον η δυνατότητα σύλληψης νεοσσών από τον άγριο πληθυσμό.

* Πηγή: www.news.gr, www.thalori.com

photo2.jpg


Ζητάμε την ίδρυση Ελληνικής Αστυνομίας για την προστασία των Ζώων

photo.jpg

Πριν λίγες ημέρες έγινε γνωστό ακόμη ένα κρούσμα βάναυσης κακοποίησης αδέσποτου σκύλου στην Κρήτη, ο οποίος βρέθηκε με δεμένα τα γεννητικά του όργανα. Την ίδια στιγμή ο ένας μετά τον άλλο, ιδιοκτήτες ζώων εγκαταλείπουν τα κατοικίδια τους γιατί δεν θέλουν ή δεν μπορούν πλέον να αναλάβουν την ευθύνη της φροντίδας τους. Οι ελληνικοί δρόμοι έχουν γεμίσει με αδέσποτα, ενώ οι Δήμοι και οι Περιφέρειες αδυνατούν να μεριμνήσουν για την στείρωση και την υιοθεσία τους όπως επιβάλλει ο Νόμος «4039 για τα Ζώα».

Ταυτόχρονα η έλλειψη φιλοζωικής παιδείας στην ελληνική κοινωνία, καθιστά πολλές φορές ανυπόφορο τον βίο ακόμη και των κατοικίδιων ζώων, αφού οι ιδιοκτήτες τους επιλέγουν τη βία, για να τα «πείσουν» να τους υπακούσουν. Γι' αυτούς τους λόγους ζητάμε από την Ελληνική Κυβέρνηση να ιδρύσει την Ελληνική Αστυνομία Ζώων. Υπογράψτε για τον σκοπό αυτό, διαδώστε την προσπάθειά μας στο Facebook και στο Twitter και βοηθήστε μας να πιέσουμε και να πείσουμε την Ελληνική Κυβέρνηση να δώσει τέλος στην κακοποίηση ζώων. Ας ξεπεράσουμε τις 100.000 υπογραφές!!!


---
In Crete, a few days ago, it became known another instance of brutal abuse of a stray dog, which was tied to its genitals. At the same time one after the other, pet owners abandon their pets because they do not want or can no longer take responsibility for their care. The Greek streets are filled with strays, while the municipalities and regions fail to provide for the sterilization and adoption as required by the Law «4039 for Animals».

At the same time, the lack of Animal Welfare Education which observed in Greek society, in many cases makes life unbearable even for pets, since their owners choose violence, to «persuade» them to obey. For these reasons, we ask the Greek government to establish Greek Animal Police. Sign the petition and please share widely over Facebook and Twitter and help us push and persuade the Greek Government to end the abuse of animals.

Let's reach 100.000 signers!!!


AVAAZ.JPG


fb.jpg


ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ ΤΑ ΖΩΑ.gif


Τα «Gourmet» βασανιστήρια των αστακών και καβουριών

photo.jpg

Αστακοί, καβούρια και λοιπά καρκινοειδή υποφέρουν όταν βράζουν ζωντανά μέσα στην κατσαρόλα. Αυτό είναι το συμπέρασμα έρευνας που μελετά το νευρικό σύστημα των ειδών αυτών και δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Journal of Experimental Biology. Τα καρκινοειδή και πολλοί ακόμα οργανισμοί διαθέτουν ειδικούς υποδοχείς (αισθητήρες πόνου, αλγοϋποδοχείς) που αντιλαμβάνονται τα επικίνδυνα ερεθίσματα και ενεργοποιούν ένα ταχύτατο ανακλαστικό αποφυγής. 

Η μελέτη έδειξε πως τα είδη αυτά διαθέτουν μια μνήμη του πόνου, καθώς η υποβολή τους σε επώδυνα ερεθίσματα τα οδηγεί σε συμπεριφορές αποφυγής τους στο μέλλον. Πειράματα, όπως η διοχέτευση μικρής τάσης ρεύματος σε ένα καβούρι ή η καυστική σόδα στις κεραίες της καραβίδας έδειξαν πως τα ζώα αυτά αντιδρούν στον πόνο και προσπαθούν να τον αποφύγουν, όταν «διαβλέψουν» κίνδυνο. 

Έτσι, η πρακτική των αλιέων να κόβουν τις δαγκάνες από ζωντανά καβούρια και στη συνέχεια να τα πετούν στη θάλασσα ή το βράσιμο των ζωντανών αστακών πιθανότατα προκαλεί μαρτυρικούς πόνους στα καρκινοειδή. Είναι γεγονός ότι ο άνθρωπος δείχνει μεγαλύτερη ευαισθησία στον πόνο π.χ. των θηλαστικών, με τα οποία βρίσκεται κοντύτερα στην αλυσίδα της εξέλιξης σε αντίθεση με τα ασπόνδυλα και τα έντομα.


Σχετικά αρχεία:

THE JOURNAL OF EXPERIMENTAL BIOLOGY.gif

Η σχετική μελέτη «PAINFUL FEELINGS IN CRABS»

pointing pdf.jpg Inside JEB.pdf


* Πηγή: jeb.biologists.org, www.econews.gr

photo2.jpg


Κι ο ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΣ των ζώων έχει την «τιμή» του

Ένας ιδιωτικός ζωολογικός κήπος στη Φλόριντα των Η.Π.Α. δίνει την... «ευκαιρία» στους επισκέπτες του να κολυμπήσουν και να παίξουν με μωρά τίγρεις για μισή ώρα, χρεώνοντάς τους 200 δολάρια.

Ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων καταδικάζουν αυτή την πρακτική, τονίζοντας ό,τι είναι καταχρηστική και επικίνδυνη για την υγεία των ζώων. Μάλιστα, αναφορές κάνουν λόγο για εργαζόμενους που βάζουν με το ζόρι τα τιγράκια στο νερό και δεν τα αφήνουν να βγουν. Το πάρκο «Dade City's Wild Things» διαφημίζει τη νέα ατραξιόν ως μία «εκπληκτική συνάντηση» που περιλαμβάνει «παιχνίδια στο γρασίδι, τάισμα με μπιμπερό και κολύμπι».

Ένα «κολύμπι» γεμάτο βαναυσότητα

1.jpg

2.jpg

3.jpg

4.jpg

5.jpg

Στην τιμή των 200 δολαρίων περιλαμβάνεται και ένα CD με φωτογραφίες και βίντεο από την εμπειρία, το οποίο ο ζωολογικός κήπος δίνει στους επισκέπτες. Επίσης, αν κάποιος θέλει απλά να παρακολουθήσει χωρίς να συμμετέχει, η τιμή είναι 10 δολάρια, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του πάρκου. Τα τιγράκια έχουν βάρος έως 18 κιλά, καθώς υπάρχει σχετικός νόμος που απαγορεύει οι άνθρωποι να έρχονται σε κοντινή επαφή με μεγαλύτερα αιλουροειδή.

Ένας από τους ακτιβιστές τονίζει ό,τι «ξυπνούν τα τιγράκια ξανά και ξανά για όποιον πληρώνει για να παίξει μαζί τους ή να τα βγάλει φωτογραφίες. Στα μωρά τίγρεις δεν αρέσει να κάθονται για να τα χαϊδεύουν ή για να τα βγάλουν φωτογραφίες. Το κολύμπι λύνει αυτό το πρόβλημα... καθώς η τίγρη πρέπει να κολυμπήσει για τη ζωή της».

Το Υπουργείο Αγροκαλλιέργειας των Η.Π.Α. εξέδωσε πέρυσι μία προειδοποίηση προς το πάρκο για μία σειρά παραβάσεων, μία από αυτές αφορούσε έναν εκπαιδευτή που είχε πετάξει ένα τιγράκι μέσα στην πισίνα, όταν είδε πως αυτό δίσταζε να μπει στο νερό. Όταν μάλιστα το μικρό προσπάθησε να βγει από την πισίνα, εκείνος το κράτησε με το ζόρι να κολυμπά. Το πάρκο λέει πως τα ζώα απολαμβάνουν το κολύμπι και πως είναι πολύ εύκολο να ελεγχθούν μέσα στο νερό.

Σημειώνεται ό,τι ο ζωολογικός κήπος προσφέρει επίσης μπάνιο με αλιγάτορες, των οποίων το στόμα κλείνουν με ταινία!

StopAnimalCruelty.jpg

StopAnimalCrueltyDoSomething.jpg

Stop Animal cruelty.jpg

* Πηγή: www.dailymail.co.uk

NO ZOOS ANY MORE.jpg


Παρουσιάστηκε ιαπωνικό είδος σολομού, που είχε εξαφανιστεί πριν από 70 χρόνια

1.jpg

Ένας Ιάπωνας επιστήμονας και η ερευνητική του ομάδα ανέφεραν ό,τι ανακάλυψαν ένα είδος σολομού που ζει στην Ιαπωνία και τα τελευταία 70 χρόνια το θεωρούσαν εξαφανισμένο είδος. Πρόκειται για το είδος Black Kokanee (Kunimasu, στα ιαπωνικά) που υποτίθεται ό,τι είχε εξαφανιστεί το 1940.

Ο Black Kokanee

Black Kokanee.jpg

Η εξαφάνισή του είχε συνδεθεί με την κατασκευή του υδροηλεκτρικού έργου στη λίμνη, όπου και αναπαραγόταν, στο βόρειο μέρος της επαρχίας Akita. Πριν την κατασκευή του έργου, το οποίο έργο κατέστησε το νερό πιο όξινο, οι περιβαλλοντικές αρχές είχαν μεταφέρει 100.000 αυγά του συγκεκριμένου είδους στη λίμνη Saiko, όμως έκτοτε εξαφανίστηκε.

Ωστόσο, σύμφωνα με τα νέα επιστημονικά στοιχεία, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Όπως δήλωσε ο Δρ. Tetsuji Nakabo, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Κιότο, η ερευνητική του ομάδα εντόπισε τον χαμένο σολομό στη λίμνη Saiko, όπου είχαν μεταφερθεί τα αυγά.

Η λίμνη Saiko

2.jpg

3.jpg

Στα επίσημα αρχεία του υπουργείου Περιβάλλοντος της Ιαπωνίας, ο σολομός Kunimasu συγκαταλέγεται στα είδη που έχουν εξαφανιστεί. Μετά την ελπιδοφόρα ανακάλυψη, εκπρόσωποι του υπουργείου ανακοίνωσαν ό,τι θα εξετάσουν το ζήτημα και αν πιστοποιηθεί ό,τι  το είδος έχει ανακάμψει, τα αρχεία θα αναβαθμιστούν μέσα στο 2012.

Εκτός από το συγκεκριμένο είδος σολομού, υπάρχουν και διάφορα είδη οστρακοειδών και φυτών, τα οποία είχαν εξαφανιστεί, αλλά ξαναπαρουσιάστηκαν στην Ιαπωνία.

* Πηγή: www.i-live.gr


30 χρόνια πίσω από τον ήλιο...

photo.jpg

Με μια πρώτη ματιά, δεν βλέπει κανείς παρά μια ομάδα χιμπαντζήδες να βγαίνουν από κάποιον κλειστό χώρο σε έναν ανοιχτό, κατόπιν να απολαμβάνουν τον ήλιο πάνω από τα κεφάλια τους και το γρασίδι κάτω από τα πόδια τους. Χρειάζεται να γνωρίζει κανείς την ιστορία τους για να νιώσει τη χαρά τους που είναι επιτέλους ελεύθεροι έπειτα από 30 χρόνια αιχμαλωσίας και χρόνια ολόκληρα υποβολής σε πειράματα που δεν θα ήταν υπερβολή να χαρακτηρισθούν βασανιστήρια.

Οι χιμπαντζήδες που βλέπετε και πολλοί ακόμα που δεν βλέπετε (σ.σ. συνολικά 38 χιμπαντζήδες), την περασμένη εβδομάδα ένιωσαν για πρώτη φορά τη ζέστη του ήλιου και ανέπνευσαν για πρώτη φορά τον καθαρό αέρα. Μερικοί γεννήθηκαν σε καθεστώς αιχμαλωσίας. Οι περισσότεροι απήχθησαν, μωρά ακόμα, από ζούγκλες της Αφρικής και μεταφέρθηκαν αεροπορικώς στην Ευρώπη (σ.σ. οι μητέρες τους, που συνήθως βρίσκονται κοντά στα μωρά τους για έξι χρόνια, σφαγιάστηκαν).

Οι χιμπαντζήδες κλείστηκαν μέσα στα κλουβιά εργαστηρίων στην Αυστρία. Η εταιρεία που τους αγόρασε φιλοδοξούσε να βρει ένα εμβόλιο για το AIDS. Τα πειράματα κράτησαν χρόνια, πολλοί από τους χιμπαντζήδες μολύνθηκαν για πειραματικούς λόγους με τον ιό του AIDS ή και της ηπατίτιδας, η καθημερινότητά τους είχε αποκλειστικά ενέσεις, μηχανήματα, τεστ και καλώδια. Χωρίς κανένα ερέθισμα και καμία ελπίδα διαφυγής, αρκετοί οδηγήθηκαν στα όρια της τρέλας, κάποιοι τα ξεπέρασαν. Κανένας χιμπαντζής δεν εμφάνισε συμπτώματα του AIDS, το πρόγραμμα αποδείχθηκε άχρηστο, δεν επέτυχε τίποτα.

Το 1997, οι δοκιμές τερματίστηκαν. Μια αμερικανική φαρμακευτική εταιρεία αγόρασε τα αυστριακά εργαστήρια και τερμάτισε το πρόγραμμα. Τα αφεντικά της θεώρησαν πως είχαν ηθική υποχρέωση να βελτιώσουν τη ζωή των χιμπαντζήδων, που μπορεί να ζήσουν ακόμα και 60 χρόνια. Τα ζώα μεταφέρθηκαν σε ένα κλειστό καταφύγιο, σε ένα πάρκο σαφάρι, όμως το 2004 το πάρκο χρεοκόπησε, η κατασκευή ενός υπαίθριου καταφυγίου σταμάτησε και οι χιμπαντζήδες περιορίστηκαν ξανά στα κλουβιά. Αυτά μέχρι πέρυσι.

Οι πολυετείς προσπάθειες ενός αυστριακού λάτρη της φύσης και όλων των πλασμάτων της, του 59χρονου Μίκαελ Αουφχάουζερ, απέδωσαν επιτέλους καρπούς και οι χιμπαντζήδες αφέθηκαν ελεύθεροι σε ένα ολοκαίνουργιο φυσικό καταφύγιο, για το οποίο δαπανήθηκαν 3,5 εκατ. ευρώ και το οποίο ιδρύθηκε στη θέση ενός παλιού πάρκου σαφάρι, έξω από τη Βιέννη. Οι κάμερες ήταν εκεί.

Το βίντεο που υπάρχει παρακάτω, δείχνει δύο ενήλικους χιμπαντζήδες να κοιτούν τον έξω κόσμο έκθαμβοι. Ένας κάνει μερικά βήματα προς την ελευθερία (σ.σ. γυρίζει πίσω, αγκαλιάζει έναν άλλον, βγάζει μια κραυγή απόλυτου ενθουσιασμού. Τα ζώα μοιάζουν σχεδόν να γελάνε.

«Δεν κλαίω, ιδρώνω μέσα από τα μάτια!», χαριτολόγησε με νόημα ένας από τους εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες του διαδικτύου που είδαν αυτές τις εικόνες.

«Ποιος ξέρει τι τραύματα κουβαλάνε», αναρωτήθηκε ο Μίκαελ Αουφχάουζερ.

Ήδη δύο χιμπαντζήδες πέθαναν πριν ολοκληρωθεί το καταφύγιο, όμως τουλάχιστον όσοι έχουν απομείνει θα έχουν για όσο ζήσουν μια ποιότητα ζωής, αδιανόητη για την εποχή που ήταν φυλακισμένοι στο εργαστήριο.


Το συγκλονιστικό βίντεο


* Πηγή: www.tsantiri.gr